Merhaba yeniden…
Geçen yazımızda psikolojinin ne olduğuna şöyle bir bakmıştık. Şimdi seni biraz daha yakından tanımaya çalışacağız. Ama merak etme, burada ne sorgulama var ne de yargılama. Sadece birlikte düşünmek, biraz içimize dönmek var.

Hazırsan sana basit ama belki de en zor soruyu soruyorum:
“Sen kimsin?”
Adını söylemek kolay. Yaş, meslek, hatta burcun bile çabuk gelir akla. Ama bunlar sen misin gerçekten? Yani seni sen yapan şey sadece etiketlerin mi?
Daha da önemlisi, bu etiketleri sen mi seçtin, yoksa sana mı yapıştırıldı?
İşte burada devreye benlik kavramı giriyor.
Psikolojide “benlik”, kişinin kendini nasıl gördüğü, tanımladığı ve hissettiği halidir. Ama bu tanım da yetmez. Çünkü “benlik” sadece kelimelerden değil, yaşanmışlıklardan oluşur. Küçükken duyduğun bir cümle, bir öğretmenin bakışı, annenin sesi, bir arkadaşın ilgisi… Hepsi birer iz bırakır. Ve zamanla sen, o izlerden oluşan bir haritaya dönüşürsün.
Peki bu harita hep doğruyu mu gösterir?
Ne yazık ki hayır. Bazen kendini “yetersiz” hissedersin çünkü birileri sana öyle hissettirmiştir. Oysa doğduğunda içinde böyle kelimeler yoktu. Hepsi sonradan eklendi.
“Sen, başkalarının senin için yazdığı bir cümle değilsin. Kendi hikayeni yeniden yazma gücüne sahip, bitmemiş bir kitapsın.”
Ve işte bu yüzden, bugün bu yazıda sana şunu hatırlatmak istiyorum:
Benlik, sabit bir şey değildir. Değişebilir, gelişebilir.
Kendine dair hislerin, inançların, bakış açın… Bunların hepsi dönüşebilir. Yeter ki sen kendi sesini duymaya cesaret et.
Şimdi bir önerim var sana:
Bugün kendine 5 dakika ayır. Aynaya değil, içine bak.
“Ben kimim?” sorusunu bir kağıda yaz. Altına ilk gelenleri dök. Sonra bir daha sor. Bir daha yaz. Göreceksin, cevaplar derinleşecek.
Ve bir sonraki yazıda, “ben”in ardından gelen en temel şeyi konuşacağız:
“Diğerleri.”
Çünkü sen bir bireysin ama aynı zamanda ilişkilerin içindesin. Aile, arkadaşlar, toplum… Onlar seni nasıl etkiliyor? Sen onlara göre mi şekilleniyorsun?
İşte orada çok tanıdık ama çoğu zaman fark etmediğimiz bir konu var: Sosyal kimlik.
Hazırsan, oraya da birlikte yürüyelim.
Ancak şimdilik yeni bloğumuzda görüşmek üzere diyebilirim.
Ve unutma: Kendini tanımaya çalışmak, kendine verebileceğin en büyük hediyedir.

Bir yanıt yazın